na scenie
Hula dawna i nowa: co kryje się za spektaklem
Zespół zapowiada swój wieczór jako podróż przez hulę zarówno dawną, jak i współczesną. Oto co ta różnica właściwie oznacza.
Zarezerwuj Nā Lei Aloha ↗Dwie tradycje huli
| Styl | W przybliżeniu |
|---|---|
| Hula kahiko | Prowadzona śpiewem recytowanym, tworzona przed kontaktem z Zachodem, boso |
| Hula ʻauana | Gitara i ukulele, XIX–XX wiek, swobodniejsze kostiumy |
Dwa główne style
Hula dzieli się zasadniczo na hula kahiko — starszy styl z towarzyszeniem recytowanego śpiewu, sięgający czasów przed trwałym kontaktem z Zachodem — oraz hula ʻauana, styl z gitarą i ukulele, który rozwinął się w XIX i XX wieku.
Mele niesie historię
Oba style opierają się na mele — recytowanej lub śpiewanej poezji, która pełniła funkcję ustnej historii Hawajów, zanim została spisana, i która sama w sobie niesie, jak się wierzy, rzeczywisty ciężar duchowy.
Instrumenty dawne i nowe
Kahiko opiera się na bębnach z tykwy ipu, bębnie pahu ze skóry rekina, bambusowych pałeczkach puʻili i kamiennych kastanietach ʻiliʻili; ʻauana wniosła gitarę stalową, ukulele i bas.
Taniec, który niegdyś był zakazany
Misjonarze od lat 30. XIX wieku dążyli do wyeliminowania publicznych występów hula; taniec ten odzyskał królewskiego orędownika za panowania króla Kalākaua pod koniec XIX wieku, a szerszy renesans nastąpił w latach 70. XX wieku.
Co robi z tym ten spektakl
Organizator opisuje swój wieczór jako obejmujący hula zarówno dawną, jak i współczesną, zbudowany specjalnie wokół tradycji lei, a nie ogólnego programu rozrywkowego.
Dlaczego warto to wiedzieć przed seansem
Rozróżnienie pieśni prowadzonej recytacją kahiko od wykonywanego z gitarą utworu ʻauana zamienia spektakl z przyjemnej mgły w coś, za czym naprawdę można podążać.